Na tor czwarty wjedzie pociąg.
Proszę odsunąć się za białą linię.
SPOTKANIE KLASOWE
AKADEMIK
LOT DO KOCHI
Przepraszamy za opóźnienie.
Samolot właśnie startuje.
Matsuno i ja poznaliśmy Rikako dwa lata temu w upalne lato,
gdy byliśmy w drugiej klasie liceum.
Tego dnia Matsuno zadzwonił do mnie do pracy.
Umyj to szybko, zaraz będzie więcej naczyń.
W porządku.
Taku, telefon!
Już idę.
Halo?
Morisaki.
Matsuno?
Kończysz dzisiaj wcześniej, prawda?
Przyjdź szybko do szkoły. Właśnie skończyłem zajęcia,
ale będę tu jeszcze przez chwilę.
W porządku.
Przepraszam, to nagły wypadek, nie mogę zostać dziś po południu.
Zaczekaj.
Przepraszam, że wychodzę tak wcześnie.
Nie można liczyć na młodzież.
Do zobaczenia.
TOSA - KATSUO
Matsuno.
Tak szybko?
Sam kazałeś.
Chodź zobacz.
Kto to? Nie widzę stąd dobrze.
Przenieśli ją do mojej klasy. Nazywa się Rikako Muto.
- Od nowego semestru? - Tak.
Dziwne. To rzadkość przenosić ucznia w połowie roku.
Ale ona przeprowadziła się tu z Tokio.
Pan Kosugi poprosił, żebym ją oprowadził.
No tak, jesteś w samorządzie. Spodobała ci się, co?
Oczywiście, Muto jest bardzo ładna.
Serio?
Nic nie widzę. Musiałbym zejść na dół.
Ale nie możemy tam iść tylko, żeby ją zobaczyć.
Jeśli chcesz, możemy pójść i udać, że mamy pytanie.
Nie. Nie chcę tam iść.
Nauczyciele wiedzą, że nie mam letnich zajęć, bo pracuję.
Ciągle się przejmujesz tą wycieczką?
Nie, ale nie podoba mi się to, jak nauczyciele ją odwołali
i jak przekupili nas wycieczką na Hawaje w liceum.
Ale uczniowie cieszą się z tego wyjazdu,
więc to był dobry ruch.
Wycieczka zmotywuje nas do nauki do egzaminów wstępnych.
Ten wyjazd będzie sporo kosztował,
więc muszę pracować.
KÓŁKO UCZNIOWSKIE
Byłoby śmieszne, gdybyś przy swoim uporze miał kiepskie wyniki.
Lepiej się nie opuszczaj.
Pewnie. A właśnie, czemu mnie ściągnąłeś?
Masz jakieś problemy?
Nie, chciałem tylko pogadać.
W porządku, pójdę po rower, poczekaj na mnie przy bramie.
Dobrze.
Przez sześć lat w gimnazjum i szkole średniej
Matsuno i ja nie byliśmy nigdy w tej samej klasie.
Ale mimo to zawsze był moim najlepszym przyjacielem.
Pierwszy raz zetknąłem się z Matsuno w gimnazjum,
kiedy szkoła odwołała naszą wycieczkę do Kioto.
Wiem, że to nagłe, ale odwołaliśmy waszą wycieczkę.
Zdecydowaliśmy, że odtąd będzie
‎tylko jedna wycieczka ‎w gimnazjum i szkole średniej.
Wasze wyniki w ostatnim roku
umieszczają naszą szkołę w końcówce krajowego rankingu.
Biorąc pod uwagę nasze piękne tradycje, nie może tak dalej być.
Chcemy, żeby kończący szkołę
‎w kolejnym egzaminie ‎przywrócili nam honor.
Jeśli im się nie uda, poświęcenie gimnazjalistów będzie bezwartościowe.
To nie nasza wina.
Chodźmy później do Sayamy... Hej, Taku.
Co?
Chociaż to było śmieszne,
niektórzy zdecydowali się zaprotestować przeciw decyzji nauczycieli.
Nie możemy zrozumieć.
Nie sądzimy, żeby nasze stopnie polepszyły się przez odwołanie wycieczki.
Szkoła jest nam winna bardziej szczegółowe wyjaśnienie.
Mógłbyś mówić takie rzeczy, gdybyś był w pierwszej setce.
Ostatnio byłem 89!
Zachowujesz się tak, bo twój nauczyciel to kobieta?
Już myśleliśmy, że na tym sprawa się zakończy,
ale tydzień później, na porannym apelu...
Decyzja o odwołaniu wycieczki została pochwalona przez PTA.
Jednak niektórzy uczniowie są dalej niezadowoleni.
Dlatego chcemy im to dokładnie wyjaśnić.
Niech podniosą rękę ci, którzy pragną dalszych wyjaśnień.
Serio?
Odważny, co?
To był Yutaka Matsuno.
Dobrze. Dla tych, co podnieśli rękę, odbędzie się spotkanie wyjaśniające.
Po zajęciach proszę przyjść do pracowni artystycznej. To wszystko.
SPOTKANIE ODŁOŻONE
ZAPISZ NA KARTCE SWOJE DANE I OPINIĘ O ODWOŁANIU WYCIECZKI.
KLASA 3C, TAKU MORISAKI
WYCIECZKA ZOSTAŁA ODWOŁANA BEZ KONKRETNEGO POWODU.
SĄDZĘ, ŻE TO SPOSÓB NA POPRAWĘ SAMOPOCZUCIA NAUCZYCIELI I RODZICÓW.
Właśnie widziałem Yamamurę na schodach.
Kazał przekazać, że przeprasza.
Wybacz mu.
Idiota.
KLASA 3D, YUTAKA MATSUNO
NIE ZGADZAM SIĘ Z TĄ NIEROZSĄDNĄ DECYZJĄ.
DZIESIĘĆ CZY DWADZIEŚCIA LAT PO UKOŃCZENIU SZKOŁY
NADAŁ BĘDĘ MYŚLAŁ, ŻE TO NIESPRAWIEDLIWE.
Świetnie!
Naprawdę myślisz z wyprzedzeniem.
Od tej pory Matsuno stał się
dla mnie kimś wyjątkowym.
To mój przyjaciel Taku Morisaki.
To nowa uczennica, Rikako Muto.
Dobrze, pójdę już...
Widzimy się w drugim semestrze.
Ty... interesujesz się nią?
Nie, nie zrozum źle. Pytała, gdzie jest księgarnia Kinsendo.
Chciała kupić tam podręczniki.
CENTRUM HANDLOWE OBIYAMACHI
Słyszałem, że kucharz u mnie w pracy pracował dla yakuzy.
Czasem wychodzą jego dawne zwyczaje, na przykład gdy kuca, paląc papierosy.
Czy to coś złego?
Myślisz, że za tym jej przeniesieniem kryje się coś więcej?
Więc o to chodzi.
Teraz rozumiem, dlaczego Matsuno po mnie dzwonił.
Może jej ojciec został przeniesiony.
Na razie.
Kiedy zrozumiałem, że Matsuno jest nią zainteresowany, zdenerwowałem się.
Zapomnij o niej. Dziewczyny patrzą tylko na wygląd.
Uważałem, że ona nie doceni jego prawdziwej wartości.
No to naprzód!
- Co robisz? - Weź się do roboty!
Kiedy zaczął się drugi semestr,
Rikako stała się objawieniem dla takich wiejskich chłopaków jak my.
Hej, Morisaki, spójrz na dziewczyny. Nieźle to wygląda!
Mówisz o Aridze?
Dasz radę!
Są duże, wiem.
Nie, nie. Tamten kort.
Dalej!
Jest dobra.
Pokonała kapitan klubu tenisowego!
Muto jest świetna.
Gra jak zawodowiec.
Musiała ciężko ćwiczyć.
Dziewczyny z Tokio grają inaczej.
Świetnie!
I ma fajne nogi.
Ale taka dziewczyna wygląda na upartą.
Muto zaczyna być sławna.
Nie mów tak.
Hej, Matsuno.
Przepraszam. Myślę, że Muto nie pasuje do naszej klasy.
Martwię się, że jest inna.
Nie pasuje?
Pod wieloma względami.
12 - RIKAKO MUTO
Ale ona się wyróżnia.
Została dwunasta tak szybko.
Jest dobra w sporcie i nauce. Jest super. Taku, ty jesteś...
Numer 92.
A w gimnazjum byłeś takim dobrym uczniem.
Jaka ważna.
Jest arogancka, prawda?
Przestań, nie mów tak... Szybko, zaczyna się lekcja.
Co z tobą? Podziwiasz jej urodę?
Nie. Wygląda na nieszczęśliwą.
O co ci chodzi? Jest dwunasta! Dwunasta!
Ładnie ci w tym.
Zawsze pleciesz warkocze.
Słyszałam, że macie w klasie nową dziewczynę, Rikako.
Tak, a co?
Podobno ma świetne oceny. Nic dziwnego, jest z Tokio.
Skąd o tym wiesz?
Słyszałam na spotkaniu Związku Rolniczego.
Jej ciotka jest właścicielką sławnego Sadu Muto.
A matka Rikako...
Co?
Wróciła tu z powodów rodzinnych. Zabrała ze sobą syna i córkę.
Może jej rodzice się rozwiedli.
Jej ojciec ciągle jest w Tokio?
Nic o tym nie wiem.
- Dziękuję. - Atsushi! Dlaczego tak bałaganisz?
Biedna Rikako. Skoro tak dobrze się uczy, mogła iść do dobrej szkoły w Tokio.
Niedobrze, że przez problemy matki wylądowała tutaj.
Inaczej to wygląda, kiedy jesteś matką. Bierzesz swoje dzieci ze sobą!
O co chodzi? Dlaczego tak się przejmujesz?
To musiała być dla niej ciężka decyzja!
Jak mogła zostawić dzieci z powodu szkoły?
Większość matek w jej sytuacji tak by zrobiła... Rozumiesz?
Mówisz z doświadczenia, co?
Bądź miły dla Rikako, dobrze?
Ponieważ jest w obcym miejscu, musi mieć dużo trudności.
Tak, tak.
Taku!
Taku, telefon!
Dobrze!
Halo. Matsuno? Jak leci?
Więc...
O co chodzi?
Nie sądzę, że powinienem do ciebie dzwonić, ale...
Co?
Poszedłem dziś do Muto.
To znaczy, byłeś u niej w domu?
Nie było jej dziś w szkole,
a słyszałem, że mieszka sama. Więc trochę się martwiłem.
Sama? Przecież jej mama mieszka niedaleko szkoły.
Więc poszedłeś ją zobaczyć?
Tak, kiedy tam przyszedłem, była w łóżku.
W łóżku, co?
To wszystko.
Tak.
Tak było.
Lubisz takie dziewczyny, Matsuno.
Nadszedł koniec roku, a potem marzec.
Pojechaliśmy na upragnioną wycieczkę.
Morisaki.
Co?
Co jest? Nie idziesz na plażę?
Jutro wracamy do Kochi.
Od rana mam problemy z żołądkiem.
Masz pecha.
- Racja. - Tak.
Cześć!
I wtedy ta wycieczka zrujnowała mi życie.
Morisaki.
Pożyczysz mi trochę pieniędzy?
Pieniądze? Co się stało? Za dużo wydałaś?
Więc... no...
‎Wygląda na to, ‎że zgubiłam wszystkie pieniądze.
To problem!
Powiedziałaś nauczycielowi?
Jeśli to czek podróżny, możesz je jeszcze odzyskać.
Nie chcę mieć problemów.
Co ty mówisz? Bądź poważna, pieniądze są bardzo ważne.
Przepraszam, twój akcent jest jak z filmów o samurajach.
‎Może usiądziemy?
Nie wiem, co robić.
Powiem jasno.
Większość pieniędzy miałam w gotówce,
bo uznałam czeki za zbyt kłopotliwe, więc...
To wszystko były dolary?
Tak, niecałe 400. Nie zdążyłam prawie nic wydać.
Nie powinnaś brać wszystkiego w gotówce. Mieliśmy limit 200 dolarów.
I jeszcze 30 000 jenów w czekach podróżnych.
Nikt nie przestrzega tych reguł.
Mówisz jak nauczyciel. Taki z ciebie przykładny student?
Co innego o tobie słyszałam. Jestem rozczarowana.
Z twoim tokijskim akcentem zabrzmiało to dość ostro.
Co? O czym ty mówisz? Nie chciałam się kłócić.
A ja nie jestem samurajem.
Morisaki, chyba nie jesteś złośliwy?
Pierwszy raz ktoś mi powiedział, że byłam zbyt ostra.
Naprawdę tak brzmię?
Tak, wszyscy tak myślą.
Nie mówią ci, bo powiesz, że brzmią jak samuraje.
Proszę, przestań. Moja wina. Nie chciałam się z ciebie naśmiewać.
W filmach słyszy się różne akcenty.
Myślałam,
że nikt tak normalnie nie mówi.
Ale w Kochi wszyscy tak mówią. Byłam zaskoczona.
Pierwszy raz komuś o tym powiedziałam.
Ale często o tym myślałam.
I lepiej nikomu nie mów.
Najpierw nic nie rozumiałam.
Myślałam, że to dlatego nikt mnie nie lubi.
Kto cię nie lubi?
Szczególnie chłopcy nie chcą ze mną rozmawiać,
poza przewodniczącym klasy, Matsuno. On jest uprzejmy.
Tak, dobry facet. On ci o mnie powiedział?
Tak, widzieliśmy cię podczas przerwy świątecznej
w restauracji w Obiyamachi.
Matsuno mówił, że bardzo ciężko pracujesz.
Wiele mi o tobie powiedział.
Jak się zbuntowałeś w gimnazjum z powodu odwołanej wycieczki.
Powiedział ci nawet o tym?
Skoro pracowałeś całe lato i zimę, musisz mieć sporo pieniędzy.
Ile potrzebujesz?
A ile możesz mi pożyczyć?
Wziąłem tylko 60 000 jenów i 400 dolarów.
Nic jeszcze nie wydałem, więc mogę ci pożyczyć jakieś 300 dolarów.
Serio? Może raczej pożyczyłbyś mi 60 000 jenów?
Poczekasz tu?
60 000?
Pójdziemy popływać?
Dziękuję za pomoc, panie Morisaki!
Co mam zrobić z pieniędzmi? Dać ci je tutaj?
Jesteś bardzo ostrożny, co? Siądź na tym krześle.
Zawiń je w tę chusteczkę i oddaj mi ją.
Wygląda jak nielegalny interes.
Oddam ci dług, ale na pewno nie od razu po powrocie.
Wiem, gdzie zdobyć pieniądze, ale to potrwa.
Dobrze, kiedy to będzie możliwe.
Możesz zatrzymać to w tajemnicy?
Tak, ale dlaczego?
Mama będzie wściekła.
Mama?
Co z tą dziewczyną?
Hej.
Byłem zdziwiony, że tyle o mnie wie.
Z tego, co mówiła, nieźle wam idzie. Mieliście randkę?
To nie była randka.
Kiedy spotkałem ją w czasie ferii w Obiyamachi, zaprosiłem ją do kina.
O dziwo powiedziała tak.
Zupełnie nie wiedziałem, o czym rozmawiać.
Kiedy minęliśmy twoją restaurację,
zacząłem mówić o tobie. Uratowałeś mnie.
A przez to poprosiła mnie o pożyczkę.
Co takiego?
Tak. Powiedziała, że zgubiła pieniądze.
Pewnie sobie przypomniała, że pracowałem przez święta.
Co? Zgubiła pieniądze? Biedactwo.
- Chcesz się przejść do centrum? - Dobry pomysł.
Pójdę się przebrać. Zaczekaj tutaj.
Dobrze.
Masz ładną opaleniznę.
Wygląda nieźle, prawda?
Przyjrzyj się, jest świetna.
- Fajny jestem, co? - Kupiłaś pamiątki?
Powiedziałeś Matsuno, chociaż prosiłam, żebyś tego nie robił.
A co ci mówił?
Spytał, czy nie potrzebuję pieniędzy, bo mu zostały.
Porządny facet, prawda?
Pożyczyłam od niego 20 000 jenów, ale nie mów o tym nikomu.
Wpędzisz mnie w kłopoty. Jesteś bardzo gadatliwy jak na faceta.
Za kogo ona się uważa?
Następnego dnia wróciliśmy do Kochi.
Dla rewanżu kupiłem od kolegi
kilka zdjęć Rikako z ukrytej kamery.
Myślałem, że na tym ta cała historia się zakończy.
Ale w następnym semestrze trafiliśmy do tej samej klasy.
- Yumi, czas na lunch! - Tak.
Rikako znalazła przyjaciółkę.
Nazywała się Yumi Kohama i była cicha i spokojna.
Ale nawet gdy nadeszły święta majowe, Rikako wciąż nie oddała mi pieniędzy.
Jakby całkiem o tym zapomniała.
Taku, telefon. To Yumi Kohama.
Cześć, Yumi, dzwonisz z publicznego telefonu?
Morisaki, nie wiem, co robić.
Co się stało?
Miałyśmy jechać dziś z Rikako do Osaki na koncert
‎i zostać tam dwie noce.
Ale na lotnisku Rikako powiedziała, że lecimy do Tokio.
Od początku to planowała!
Powiedziałam jej, że idę do łazienki, i zadzwoniłam do ciebie.
Niewiarygodne!
Rikako powiedziała, że nie ma różnicy, dokąd pojedziemy.
Kupiła już dwa bilety, ale ja nie chcę oszukiwać mamy.
Uspokój się, przecież nie musisz z nią jechać.
‎Powiedz jej, niech leci sama.
Ale matka Rikako zgodziła się na tę wycieczkę,
bo miałam z nią jechać. Co mam zrobić?
Musisz... Zaraz, dlaczego pytasz mnie?
Bo Rikako powiedziała, że pożyczyła od ciebie pieniądze.
Jeśli jesteś z nią tak blisko, może ją przekonasz?
Morisaki, proszę,
przyjedź na lotnisko. Lot jest o 11.30. Masz jeszcze półtorej godziny.
Proszę, przyjedź na pewno.
Znów te pieniądze!
Czyli wcale nie zgubiła pieniędzy. Potrzebowała ich na ten wyjazd.
‎Oszukała mnie. ‎Jak mogła to zrobić? Dość tego!
LOTNISKO KOCHI
Morisaki, cieszę się, że jesteś.
Muto...
Jest w łazience. Od rana źle się czuje.
Chciałabym, żeby poczuła się gorzej i odwołała ten wyjazd.
Muto zachowuje się skandalicznie.
Jeśli jesteś jej przyjaciółką, powinnaś jej coś powiedzieć.
Ale ona tak bardzo chce zobaczyć tatę. Rozumiem ją i nie mogę... Tak mi jej żal.
Tatę?
Co ty tu robisz? Wezwałaś go, Yumi?
Rikako,
nie możemy tak oszukiwać naszych matek. Dlaczego nie powiesz swojej mamie prawdy?
Ona nigdy nie pozwoli mi pojechać!
Dlatego planowałam to od dawna.
Czekajcie... Kohama,
zadzwoń do matki i powiedz, że źle się czujesz
‎i chcesz wrócić do domu.
Ale...
Powiedz, że Muto martwi się o ciebie,
ale nie chce zmarnować biletów, więc pojedzie sama.
Twoi rodzice będą martwić się tylko o ciebie.
Nie sądzę, żeby mówili coś o Rikako.
Zgadza się! Moja matka nie zna twojej, więc nie powie jej, co się stało.
Dobrze... Niech będzie.
Lecę zadzwonić!
Rodzice Yumi są bardzo surowi.
Nie może tak po prostu polecieć do Tokio.
Dobrze się czujesz?
Dostałam okres i czuję się fatalnie.
Czasem leżę z tego powodu w łóżku.
W łóżku?
Faceci nie wiedzą, jak to jest.
Naprawdę jedziesz?
Dostanę od ojca pieniądze, które jestem ci winna.
Więc nie martw się, dobrze?
Jeśli boisz się jechać sama, może ja z tobą pojadę?
Naprawdę? Zrobisz to dla mnie?
Słuchaj.
Twój ojciec wie, że przyjedziesz? Będzie czekał na lotnisku Haneda?
Raczej nie.
Myślisz, że twój ojciec znajdzie mi jakieś lokum?
Oczywiście, poproszę go o to.
Zamierzam powiedzieć tacie,
że chcę mieszkać z nim w Tokio.
Uwaga, zbliżamy się do lotniska Haneda...
DO KOLEI
Kiedy znaleźliśmy się z Rikako w Tokio,
pomyślałem, że znów mnie załatwiła.
Ale nie mogłem jej puścić samej.
AKADEMIA SEIJŌ - WEJŚCIE
Faktycznie, południowe wyjście wygląda lepiej z tymi drzewami wiśniowymi.
Do centrum Seijo tędy.
Moi dziadkowie tu kiedyś mieszkali.
Wtedy były tu pola uprawne.
Tak?
Ale wybudowali tu luksusowe apartamenty,
a najlepszy dostał tata.
Był duży nawet dla czterech osób.
Musi teraz czuć się samotny.
Ucieszy się, że cię zobaczy.
Jak dobrze tu wrócić.
Kto tam?
Czy to mieszkanie rodziny Muto?
Tak.
Zastałam tatę?
Rikako? Czekaj w hallu, schodzę.
Zaskoczyłaś mnie, przyjeżdżając bez uprzedzenia.
Jesteś sama?
To mój chłopak z Kochi.
‎Są święta Złotego Tygodnia, ‎więc przyjechaliśmy razem.
Dziękuję, że zaopiekowałeś się Rikako.
Może pójdziemy gdzieś na herbatę?
Wolałabym raczej zobaczyć dom. Jak wygląda mój pokój?
Dobrze, wejdźmy.
Przepraszam, ale czy mógłbyś tu zaczekać?
Jasne.
Morisaki, przykro mi, że Rikako cię tu ściągnęła.
Słyszałem, że nie masz gdzie nocować,
więc zarezerwowałem ci pokój w hotelu.
Rikako pożyczyła od ciebie pieniądze? Dziękuję ci.
Współczułem jej z całego serca.
OGRÓD CENTRALNY GMACH RZĄDU, SHINJUKU
PRZEWODNIK PO ZACHODNIM SHINJUKU
Halo, mama?
Taku, zaraz będzie obiad, wracaj szybko.
Mam coś do załatwienia, dziś nie dam rady.
Dobrze, tylko nie wracaj zbyt późno.
Jestem teraz w Tokio.
Tokio? Co to znaczy? Przecież widziałam cię rano.
Poleciałem samolotem!
Co?
Musiałem z kimś jechać.
Z kim?
Nieważne, wrócę pojutrze.
Wytłumacz się.
Halo?
Wyjaśnię, kiedy wrócę.
- Na razie. - Czekaj, Taku!
Muto...
Co się stało?
Zostanę tu na noc. Mój tata płaci,
więc mam prawo tu przenocować.
Hej...
To zaczynało przypominać kiepską telenowelę.
Muto, chcesz piwo?
Nie? Czasami zbieramy się i pijemy bez wiedzy szkoły.
Zrób mi whiskey z colą.
Piłam to kiedyś u kolegi.
Tata powiedział, że jedzie na wycieczkę z przyjaciółką.
No tak... Są święta.
Przemeblował mój pokój i zmienił tapetę na ciemnozieloną!
Nienawidzę zielonego!
Tak, zielony jest kiepski.
I te emaliowane miski!
To śmieszne!
Emaliowane miski są przestarzałe!
Kiedy mama i tata kłócili się,
myślałam, że to mama nie ma racji.
Krzyczała i robiła z tego wielką sprawę.
Więc tata próbował się bronić...
W końcu wzięli rozwód.
Musieliśmy z bratem zostawić przyjaciół.
Przenieśli nas do innej szkoły.
Byłam po stronie taty.
Ale on nie był po mojej.
Po twojej stronie? To znaczy...
Jestem taka nieszczęśliwa...
Na pewno jest ci ciężko, ale musisz myśleć o mamie.
Nie powinnaś mieszkać sama.
Zamieszkałam sama,
bo nie chciałam narzucać się jej rodzinie.
Nie byłam na nią zła.
Rozumiem.
Poza tym to nie twój interes.
Dobry wieczór, jak spędziliście czas w pierwszym dniu Złotego Tygodnia?
Ała!
Też jestem nieszczęśliwy.
Morisaki!
Pośpiesz się i wstawaj!
Obudziłeś się w końcu. Nie mogłam skorzystać z łazienki.
Musiałam zejść na dół.
Przepraszam.
Mógłbyś mnie zostawić na pół godziny? Chcę się przygotować na spotkanie.
Z ojcem?
Z przyjacielem ze szkoły. Dzwoniłam właśnie do niego.
Spotkamy się na dole.
Cieszę się.
Muszę wziąć prysznic i się ubrać, więc wyjdź, dobrze?
To chyba wtedy zdecydowałem się iść na uniwersytet w Tokio.
Gdy zobaczyłem Rikako w lepszej formie, poczułem ulgę.
W samą porę. Przyjaciel właśnie dzwonił. Jest w hallu.
Świetnie.
Na razie! Wychodzę.
Ale co zrobimy z kluczem? Będziesz wychodził?
Prześpię się w pokoju.
Naprawdę? Wybacz.
Nie przejmuj się. Baw się dobrze.
Tak?
Morisaki,
możesz zejść na dół do herbaciarni?
Co się stało? Zapomniałaś portfela?
Nie, pośpiesz się i przyjdź. Uratujesz mnie.
Człowieku... co znowu?
Morisaki, tutaj.
Zabawna historia.
To Taku Morisaki.
Przyjechał ze mną, bo się o mnie martwił.
To mój kolega z poprzedniej klasy, Okada.
Cześć.
Rikako, już masz chłopaka? Jestem wstrząśnięty.
I kto to mówi.
Zacząłeś się spotykać z Ryoko zaraz po moim wyjeździe.
Czuję się zdradzona.
Co? Ale ty jesteś ładniejsza. Ryoko sama tak mówi.
„W porównaniu do Rikako czuję się niewidoczna”.
Słuchaj, Morisaki, nie myślisz, że to wstrząsające?
Spotykałam się z Okadą przez rok,
a on zaczął umawiać się dwa miesiące po moim wyjeździe
‎I to z moją przyjaciółką.
Tak to bywa.
Jest bardzo spokojny, prawda?
Rozmawiałem już o tym z Ryoko.
Może pójdziemy wszyscy do kina? Taka podwójna randka.
Chciałabym, ale...
Mój tata przyjdzie w południe i pójdziemy razem na lunch.
Gdybym wiedział, że przyjeżdżasz, zaplanowałbym coś.
Ale twoja matka jest dla ciebie podła.
Jeśli masz zamiar zdawać na uniwersytet w Tokio, powinna cię tu zostawić.
A ona zmusiła was do przeprowadzki. W ogóle nie myślała o swoich dzieciach.
Ona już nie jest dzieckiem!
O czym ty mówisz?
Co się stało, Morisaki?
Co za absurd. Ty i on...
Jest zazdrosny? Przepraszam...
Byłem rozczarowany.
Rikako zdawała się silna i niezależna,
a przejmowała się jakimś głupkiem z Tokio.
Muto...
Okada kazał ci przekazać, że się nie obraził.
Jest naprawdę głupi, co?
Kiedy się z nim spotykałam, myślałam, że jest uprzejmy i troskliwy.
Zawołałam cię, by lepiej wypaść.
Ale kiedy wyszedłeś i zostaliśmy sami, poczułam się głupio.
Rzeczywiście byliśmy absurdalni. On i ja...
To zrozumiałe. Zszokowało cię, że zaczął spotykać się z inną.
Nie rozumiesz?
Byłam w szoku, bo Okada stał się dla mnie obcy.
Mówił tylko o sobie i nawet nie spytał, jak mi idzie w Kochi.
Kiedyś też taki był, ale tego nie dostrzegałam.
Zostanę dziś u cioci na noc.
To trochę dziwne zostawać z tobą w jednym pokoju.
Spotkamy się rano na lotnisku.
Nasz wypad do Tokio był koszmarny, prawda?
Miałem wrażenie, że Rikako dorosła w ciągu trzydziestu minut.
Yumi, skąd to masz?
Też chcesz coś takiego?
Po świętach Rikako ignorowała mnie.
Udawała, że nic się nie stało.
I jak przedtem, zadawała się tylko z Yumi.
Nie zrozum mnie źle, wcale się o ciebie nie martwię...
Ale jeśli nie powiem ci teraz, boję się, że zostaniesz zupełnie sama.
Spróbuj być trochę...
Zostaw mnie w spokoju!
Jak ci poszły egzaminy?
Niezbyt dobrze...
W wakacje będę chodził do szkoły wkuwania w Osace.
Szkoła uczenia się?
To będzie miła odmiana.
- Słuchaj... - Tak?
Chciałem ci zadać dziwne pytanie, więc się nie denerwuj.
Pojechałeś z Muto do Tokio w czasie świąt, prawda?
Tak, zgadza się. Skąd wiesz?
Skąd?
Wszyscy o tym plotkują. Nie zauważyłeś?
Nie, raczej nie.
Cały ty.
Przecież nie będą naśmiewać się przy was.
Ale wszyscy plotkują.
Nie wiem, jakie plotki słyszałeś,
ale Muto chciała tylko zobaczyć ojca.
Tak, wiem.
Od kogo? Od Kohamy?
Dlaczego od niej? Rikako mi powiedziała.
Wpadłem na nią w bibliotece,
więc ją spytałem.
Znów ta historia?
Byłam w Tokio z Morisakim i spaliśmy w hotelu.
A co tobie do tego?
Ja...
Bo ja... się w tobie zakochałem.
Nienawidzę Kochi i facetów mówiących miejscowym narzeczem.
Nie mów mi takich rzeczy!
Od takich słów aż mnie mdli!
Mdli?
Zgadza się. To było dosyć brutalne.
Przez to opuściłeś się w nauce?
Odświeżę umysł w czasie wakacji.
Teraz to przesadziła.
Morisaki...
Biały czy czerwony?
Czerwony.
Biały wyglądałby....
Musimy porozmawiać, chodź ze mną.
Co?
Co się stało?
Nie odzywaj się do mnie w szkole. Ludzie będą gadać.
Powiedziałaś Matsuno, że spaliśmy w hotelu w Tokio.
Tak zrobiłam.
To ty nalegałaś, żeby zostać ze mną w hotelu.
Przez te głupie plotki mam kłopoty.
Co?
Przez ciebie mam duży problem.
Jesteś straszna!
Tak się przejmujesz swoim przyjacielem? Dość tego!
Wycieczka do Tokio była rzeczywiście koszmarna.
Sprawy pogorszyły się dla nas obojga.
Nadeszła jesień.
Rikako jak zwykle była na uboczu.
Ale jej stopnie były coraz lepsze.
FESTIWAL TOSA
A potem, w czasie naszego ostatniego szkolnego festiwalu...
Makaron sanuki udon!
Dzisiaj też nie przyszła.
Jutro na pewno opuści tańce. Nie była na żadnej próbie.
Ona jest śmieszna!
Nie przychodzi na festiwal, żeby mieć jeszcze lepsze stopnie.
Musimy z nią porozmawiać.
Może spotkamy się z nią jutro?
Napiszę jej list.
Przepraszam...
Witaj!
Ogłoszenie komitetu organizacyjnego.
Ostatni punkt programu to „Raj tańca”.
Grupy, które skończyły porządki, są proszone na teren spotkania.
Powtarzam...
Grupy, które skończyły porządki, są proszone...
To wszystko? Przepraszam, ale się spieszę.
Czekaj! Co to znaczy, że się spieszysz? A co z jednością klasy?
Jaką jednością klasy?
Nie mów jak polityk, to śmieszne.
Myślisz tylko o sobie. A reszta społeczeństwa?
Co to za społeczeństwo, w którym nie możesz dbać o siebie?
Czy inni troszczą się o mnie? To naturalne, że zajmuję się sobą.
Udajesz, że nie interesują cię chłopcy, ale z nimi flirtujesz.
Robisz do Yanagidy słodkie oczy.
Do Yanagidy?
Kto to? Nigdy o nim nie słyszałam.
Przyprowadź go tu.
Powiem mu, że go nienawidzę.
O co ci chodzi?
Przestań.
Narobisz sobie kłopotów.
Nie musisz płakać przez taką dziewczynę.
Zapamiętaj to!
Chyba źle cię osądziłam.
Morisaki... Jak długo tam byłeś?
Szedłem to wyrzucić i usłyszałem głosy.
Jesteś świetna. Nie dałaś się im.
Ta, która cię zaatakowała, skończyła z płaczem.
Dobra jesteś!
Dureń!
Jesteś wstrętny!
KOCHI - BAKŁAŻANY
Hej.
Rikako stąd wybiegła. Chyba płakała.
Miała starcie z dziewczynami z klasy.
Odpuściła sobie festiwal.
Ale postawiła się im. Nic jej nie mogły zrobić.
Cała Muto. Jest taka uparta.
Nie powstrzymałeś ich?
Oberwałbym tylko za to, że tak jej pobłażam.
Od tej pory będzie wiedziała.
Jest naprawdę bezczelna.
Ty durniu!
Myślałem,
że następny dzień będzie normalny i będziemy rozmawiać jak zwykle.
Ale od tej pory Matsuno i ja przestaliśmy się do siebie odzywać.
Rikako poszła na Uniwersytet Kochi.
Matsuno wyjechał do Kioto, a ja do Tokio. Rozstaliśmy się.
Samolot wylądował na lotnisku Kochi. Dziękujemy za...
LOTNISKO KOCHI
Morisaki.
Matsuno?
Przyjechałeś po mnie?
Tak, właśnie dostałem prawo jazdy.
Dobry jesteś, że tak szybko zaliczyłeś kurs.
Przez miesiąc przyzwyczajałem się do Tokio,
przez następny do szkoły i kolejny do pracy.
A teraz wreszcie wakacje.
To może być kulturowa różnica między Kochi i Tokio.
Kioto jest podobne do Kochi, więc szybciej się przyzwyczaiłem.
Dobrze, że Kochi nie jest takie zatłoczone.
I wszystko jest w zasięgu ręki.
W Tokio wprawdzie wszystko jest,
ale żeby gdzieś dojechać, trzeba poświęcić na to godzinę.
W godzinę to można dojechać stąd na plażę Katsurahama.
Na Stadion Jingu można dojechać w godzinę z przesiadkami.
A z Kioto w godzinę możesz dojechać do Osaki, Biwako i Nary.
Kioto brzmi faktycznie nieźle.
Wejdziesz, prawda?
Nie dzisiaj. Rodzina na ciebie czeka.
Zobaczymy się jutro na spotkaniu.
Dobra.
Już dawno chciałem przeprosić. Wybacz, że cię uderzyłem.
To pewnie dlatego miałem darmową przejażdżkę.
Zadzwonię później.
Może się przespacerujemy?
Minęło trochę czasu.
Zdenerwowałem się wtedy, bo zrozumiałem,
że powstrzymujesz swoje uczucia ze względu na mnie.
Wtedy dotarło do mnie...
że Rikako ci się podoba.
Spędziliśmy tam godzinę, potem poszliśmy do domu.
IMPREZA ZAMKNIĘTA
Jeszcze jedno!
Co ty mówisz?
Megumi jest w Osace? A ja jestem w Kobe!
- Wypijmy! - Pewnie.
To niedorzeczne. Nie mogę odejść z klubu, jeśli nie pozwolą mi absolwenci.
Pojechałam z nim do Disneylandu.
Zrobiło się późno i nie było pociągu.
I co zrobiłaś?
Myślałem, że to klub narciarski, a nie grupa religijna!
Wydzwaniają do mnie. Mam tego dość.
Nie pij tyle, Yamao.
Spóźnia się.
Spóźnia? Kto?
Ona się spóźnia.
Przesuń się!
Co się dzieje?
Yamamoto się przyznał.
Zawsze podobała mu się Nishimura.
No i świetnie.
Chyba mamy parę.
Zdrowie!
Dobrze, chyba też to powiem.
Od dawna podoba mi się Yumi Kohama.
Jesteś odważny.
Prawdziwy facet.
- Co na to Yumi? - Nie ma jej.
SAKAMOTO KUCHNIA TOSA
Obserwowałem ją. Zawsze była w cieniu Rikako.
Jest taka ładna. Gdy ty gapiłeś się na Rikako, ja gapiłem się na Yumi.
Co ty mówisz?
Spójrz na siebie. Chcesz iść do łazienki?
Chodź.
Yamao, w porządku?
Ciekawe, czy Muto w ogóle przyjdzie.
Mówiła mi, że żałuje tego, co ci powiedziała.
No nie, on rzeczywiście odpadł.
A właśnie, świetnie wyglądasz.
Dzięki, ale poczekaj, aż zobaczysz Muto. Wyładniała jeszcze bardziej.
Shimizu mówiła mi, że spotkała Muto.
Nie ma jej tu, prawda?
Wpadłam na nią wczoraj w cukierni.
Powiedziałam jej o spotkaniu, ale chyba pojechała dziś do domu.
Do domu?
Muto jest w Tokio?
Tak, też myślałam, że studiuje w Kochi, ale...
Słyszałam, że zdała egzaminy wstępne w Kochi,
ale potajemnie zrobiła to samo w Tokio i też zdała.
Kiedy ją spotkałaś,
powiedziałaś coś w stylu: „Dawno się nie widziałyśmy. Jak leci?”?
Skąd wiesz?
Zdawało mi się, że jej nie lubisz.
Faktycznie, nie lubiłam jej,
i to bardzo.
Ale kiedy ją zobaczyłam, naprawdę się ucieszyłam.
Z czasem wszystko się zmienia.
Gdy w podstawówce musisz siedzieć obok kogoś,
kogo nie lubisz, aż nie chcesz chodzić do szkoły.
A to dlatego, że twój świat jest tak ograniczony.
Jeśli poza szkołą masz dodatkowe zajęcia,
nie przejmujesz się takimi ludźmi.
Czyli...
zrozumiałaś, że byłaś wtedy ograniczona i dlatego jej dokuczałaś?
To też jej problem.
Ona też żałuje, że była ograniczona.
HIZA TARŌ RAMEN - GYŌZA
Yumi!
Yumi?
Kohama.
Kohama?
Kohama!
Chodź szybciej.
Hura!
Ty też spotkałaś Muto?
Tak. Szkoda, że nie przyszła.
Miałem wrażenie, że Muto tam była.
Zgadza się.
Przy okazji, mówiła, że chce się spotkać z kimś w Tokio.
Ale nie wiem z kim.
Kiedy ją spytałam, powiedziała, że to człowiek, który śpi w wannie.
Zapomniałam, jak tu pięknie.
Zamek.
Oświetlenie Zamku Kochi nigdy do mnie nie przemawiało.
Uważałem, że to tylko marnowanie prądu.
Ale gdybym był tu z Rikako, wyglądałby pięknie.
W czasach szkolnych chciałem z nią porozmawiać o tylu sprawach.
Chciałem patrzeć z nią na ten zamek.
Pożyczysz mi trochę pieniędzy?
Mówisz jak nauczyciel.
Taki z ciebie przykładny student?
Co innego o tobie słyszałam.
Jestem rozczarowana.
Powiedziałeś Matsuno, chociaż prosiłam, żebyś tego nie robił.
Jesteś bardzo gadatliwy jak na faceta.
Dostałam okres i czuję się fatalnie.
Czasem leżę z tego powodu w łóżku.
Zamierzam powiedzieć tacie, że chcę mieszkać z nim w Tokio.
Zostanę tu na noc. Mój tata płaci, więc mam prawo tu przenocować.
Przemeblował mój pokój i zmienił tapetę na ciemnozieloną!
Byłam po stronie taty. Ale on nie był po mojej.
‎Jestem taka nieszczęśliwa.
Rzeczywiście byliśmy absurdalni. On i ja...
Nasz wypad do Tokio był koszmarny, prawda?
Tak się przejmujesz swoim przyjacielem? Dość tego!
Dureń! Jesteś wstrętny!
Chciałabym spotkać się z kimś w Tokio.
Powiem ci, kto to. To mężczyzna, który śpi w wannie.
Na tor trzeci wjedzie pociąg,
proszę się odsunąć.
BUDYNEK LON LON
I wtedy do mnie dotarło,
że od dawna za nią szalałem.